Tijdens de bijeenkomst in het Volkspark na afloop van de Stille Tocht is het volgende gedicht van de hand van
Willem Wilmink voorgedragen.

Enschede huilt

Een buurt, die wel veel zorgen had,
maar die ook vol verhalen zat,
vol humor en gezelligheid,
die buurt zijn we voor eeuwig kwijt.

Daar waar het vol van kinderen was,
verschillend van geloof en ras,
maar in hun spel gelijkgezind-
loopt nu geen enkel kind.

In de oorlog stond de stad in brand
op Pathmos, Zwik en Hoogeland:
meer dan een halve eeuw nadien
kun je daarvan nog sporen zien.

Nu is, in de heerlijke maand mei,
bij vogelzang, zo vrij en blij,
de stad opnieuw iets aangedaan
dat nooit en nooit voorbij zal gaan.

Arm Enschede, verberg je in
de armen van je koningin
en huil, want daar is reden voor
en huil dan maar aan ��n stuk door.

Willem Wilmink
17 mei 2000

Er waren wel 100.000 mensen in het Volkspark, volgens het ANP. Vanaf het kleine pauperpodium waarop wij zaten kon je overal mensen zien, immens indrukwekkend! Wel sneu is dat de ‘echte slachtoffers’ pas het park binnenkwamen toen de ceremonie al lang en breed voorbij was. Ik kon me vantevoren al niet voorstellen hoe 15.000 mensen -dat aantal verwachtten ze- in een half uur tijd langs al die straatjes moesten. Dat lukte dus ook niet.

Twee leden van mijn muziekvereniging zijn dierbare vrienden verloren. Mijn favoriete barman is zijn huis kwijt. Er stond net een meisje voor de deur die een kamer zoekt, ze is ook haar huis kwijt. Ik denk dat ik vanavond maar eens lekker ongegeneerd ga lopen janken. Daar ben ik niet eens aan toegekomen in al die spanning van de laatste dagen. En met Maarten onderuit op de bank met een videootje en een biertje. Even bijkomen… Als ik naar hem toe fiets moet ik wel eerst langs het afgeplakte stuk terrein waar al die nieuwsgieren staan te posten.

Het bloemenmonument lijkt wel een vesting. Metershoog -ik overdrijf niet- staan de bloemen op sommige plekken opgestapeld, daar tussenin knuffels en lieve briefjes. Mooi hoor.

Een stukje verslag van de NOS. In de meeste verslagen hoor je ons orkest op de achtergrond. We hebben mooi gespeeld vind ik, ik kreeg kippenvel toen ik het volledige verslag van de stille tocht bekeek.