Al twee jaar dood staat meesterfilmer Kubrick weer volop in de belangstelling. Het zojuist uitgebrachte Artificial Intelligence is uit zijn brein ontsproten en ook is er een goedverzorgde dvdbox uitgekomen, die het met Sinterklaas en Kerst ongetwijfeld goed zal doen. Een van de gerestaureerde films uit deze box is Dr. Strangelove, een zwarte komedie met Peter Sellers. Het is verbluffend om te zien hoe invloedrijk de film geweest is en hoe actueel hij aandoet. En dat terwijl de film al in 1964 gemaakt is. Ronald Reagan zou bij zijn eerste rondleiding door het Witte Huis hebben gevraagd waar de War Room zich bevindt, maar hij kon ook niet weten dat de War Room (Don’t fight here! This is the War Room!) door Kubrick bedacht is. De macht van de film. Strangelove gaat over de onmogelijkheid van de afwending van een dreigende atoomaanval en is desondanks hoogst amusant. Het telefoongesprek tussen de Amerikaanse en Russische president, de neukscene van het tankvliegtuig met de bommenwerper aan het begin, de briljante Peter Sellers in drie rollen tegelijk, de War Room, de cowboy op de bom en de slotscene maken deze film een klassieker in de filmgeschiedenis. In het boeiende schouwspel van atoombommen die zich tot paddestoelen vormen in de lucht, horen we Vera Lynn ons geruststellend toezingen: We’ll meet again… En we weten dat het goed is.