The Rapture is een band uit NYC die op hun nieuwe album Echoes een aantrekkelijke mix laat horen van melancholieke gitaarsongs en dansbare pop. Het ene moment denk je je in een hippe discotheek te bevinden, het andere moment sta je met een biertje in een donker jeugdhonk. The Rapture klinkt bij vlagen als The Cure die met zijn tijd is meegegaan. Niet alleen is The Rapture stukken dansbaarder maar ook vertoont de stem van de zanger van de band wel erg veel gelijkenis met die van Robert – überfledermaus – Smith. Eng gewoon! Ook naar de lekkere gitaren van P.I.L. heeft Rapture goed geluisterd. Als je deze recensie leest denk je waarschijnlijk dat The Rapture een grote rip-off is van de indie 80s. Niets is minder waar. De verrassing van het album zit in de melancholieke bijna-akoestische liedjes, waaronder het prachtige “Love is all”. The Rapture bewijst hiermee méér te zijn dan een volger van de op dit moment zeer populaire stroming “dancepunk”, fusie van gitaar en dancebeats. Een aanrader voor de koude wintermaand.