Een van de zaken die me letterlijk is bijgebleven sinds ik het ouderlijk huis verlaten heb is een plant. Een plant die uitgesproken reacties losmaakt als het aankomt op het aspect schoonheid en hipheid. Ik heb het over de plant die Sanseveria heet, maar ook bekend staat als Vrouwentong, Schoonmoedertong of Belgisch Gordijn.

De Sanseveria was erg populair in de hippiejaren, en dat was voor mij een reden om deze “linkse plant” in mijn studentenkamer te willen hebben. Nadat de hippies zichzelf verloochenden en de plant de rug toekeerden, werd de Sanseveria oudbollig gevonden. Dat heeft te maken met het feit dat ze alleen nog maar op vensterbanken van bejaardenhuizen te zien was. Niet vreemd, aangezien de plant heel goed zonder water kan, en geen probleem heeft met zonlicht en verwarming. Geen omkijken naar! Ideaal voor senioren en studenten, die het al druk genoeg hebben met zichzelf en hun drukke bezigheden.

De Sanseveria is nu weer helemaal terug. Jarenlang kon je ze alleen maar vermeerderen door je bestaande planten te scheuren, maar nu zijn ze weer gewoon in de winkel te verkrijgen. Sla je slag!

Sinds ik aan het werk ben, zijn een paar van mijn Sansveria’s me ontvallen. Verschrikkelijk natuurlijk, maar het zal niet meer gebeuren nu ik deze site van de Belgische tante Lotte heb gevonden. Hier schrijft ze een aardig stukje over de Sanseveria, de senior onder de kamerplanten. Tante Lotte schrijft op “T’Kamerniertje” (sic) met vlotte pen en versiert haar weblog met mierzoete bewegende kitschplaatjes en spreuken die uit haar leven lijken gegrepen. Je voelt je meteen thuis.

Wat is toch die aantrekkingskracht van de Sanseveria? Is het de robuustheid van het oppervlak? Zijn het de fraaie diepe groene en gele kleuren? De fier rechtop staande sprieten? Vult u maar in.