Bij de vorming van het relirode kabinet Balkenende IV schreef ik dit stukje tekst. Het is onvoltooid gebleven.

De Publieke Omroep is een favoriete schietschijf. Het is dan ook niet vreemd dat de Publieke iedere regeerperiode onder vuur ligt. In de laatste jaren was de klacht dat de Publieke Omroep onvoldoende in staat zou zijn om publiek naar zich te laten kijken. De mensen die wel keken waren ofwel te oud en daarom niet interessant voor adverteerders ofwel geïnteresseerd in moeilijke programma’s over cultuur, politiek en wetenschap en daar keken dan weer niet genoeg mensen naar.

Om het probleem het hoofd te bieden ging de Publieke Omroep denken in doelgroepen. Marktdenken heet dat. Daarom vind je op Nederland 1 programma’s voor Gemakzoekende Burgers en Maatschappelijk Teleurgestelden en programmeert Nederland 2 voor de onwaarschijnlijke combinatie Participerende Burgers en Standvastige Gelovigen.

Het is makkelijk om lacherig te doen over de dappere pogingen van de Publieke Omroep om het volk aan zich te binden. It’s just television. Zorgwekkender is het wanneer je constateert dat het nieuwe regeerakkoord zich zonder problemen in marketingkretologie laat vertalen.

Het begint al bij de inleiding, waar de noodkreet van de Maatschappelijk Teleurgestelde beantwoord wordt:

Groot is de behoefte aan houvast, geborgenheid en een herkenbare eigen identiteit.

De Standvastige Gelovige herkent zich in de volgende passage waarin de levensvatbaarheid van de Palestijnse staat ondergeschikt lijkt gemaakt aan de expansiedrift van het beloofde land Israel.

Nederland blijft voorstander van een alomvattend akkoord voor het conflict tussen Israel en de Palestijnen. Een dergelijk akkoord kan pas stand houden met veilige en erkende grenzen voor Israel en een levensvatbare Palestijnse staat.

De Zorgeloze Spanningzoeker vindt de pil weer terug in het basispakket. In ruil daarvoor wordt abortus moeilijker gemaakt en komt het nieuwe kabinet met “alternatieven voor abortus”. Stamcelonderzoek is er daar geen van, het faciliteren van kindertehuizen wel.

De PvdA laat van zich gelden met een pakket homo-emancipatie voor allochtone religieuzen, waarvan de autochtone religieuzen uitgezonderd zijn, winst voor de christenpartijen. Christenambtenaren mogen hun homofobie onder het mom van “gewetensbezwaren” botvieren op homo’s die in het huwelijksbootje willen stappen en zo een gezin willen vormen. Dat het nieuwe kabinet op deze manier de willekeur van religieuze exotica een hogere waarde toekent dan de bescherming van het individu is een gotspe.