Ook 2011 was een goed muziekjaar. Invloeden van dubstep en witch house vonden hun weg in de mainstream en dat schept weer ruimte voor mutaties en experimenten. En maak daar maar eens een keuze uit. Met veel moeite heb ik deze albums op een alfabetisch rijtje gezet. Austra – Feel It Break Heerlijke synthpop uit [...] Read more – ‘2011 in albums’.
Het jaar 2010 heeft zoveel prachtige releases opgeleverd dat het bijkans onmogelijk is daaruit een top 10 te destilleren. Bijgaand lijstje kun je zien als een eerste poging om een aantal uiteenlopende releases onder een noemer te vangen. In alfabetische volgorde. Voor de liefhebbers heb ik linkjes gemaakt naar de albums op Spotify. ANBB – [...] Read more – ‘2010 in albums’.
Voor de eerste keer naar Crossing Border geweest. Een beetje onwennig, want wat moet ik met al die literaire personen? Crossing Border probeert grenzen tussen de disciplines muziek en literatuur te slechten. Dat doen ze door muzikanten uit hun vertrouwde context te halen en het woord centraal te stellen, zoals gebeurde bij het interview met [...] Read more – ‘Crossing Border 2007’.
Een concert van Nick Cave in een zitzaal waar tot verleden jaar de belegen jazzgiganten van North Sea Jazz hun smooth easy listening ten uitvoer gaven. Een zitconcert van Nick Cave solo, zonder The Bad Seeds. Wat moet je daarvan verwachten? Tien jaar geleden, ten tijde van zijn pianoalbum The Boatman’s Call, gaf Cave nog [...] Read more – ‘Nick Cave in Den Haag’.
It’s spring again, so i’ll sing again, with these tulips from Amsterdam… Naar eigen zeggen de eerste keer dat Morrissey optreedt in Amsterdam. En de eerste keer in 7 jaar dat hij in Nederland is. Het optreden begint meteen goed met First of the gang to die, van zijn vorige cd. Morrissey is gegroeid, niet [...] Read more – ‘Morrissey in Amsterdam’.
1. Brian Eno – Music for airports 2. Steve Roach – Structures from silence 3. Tetsu Inoue – World receiver Deze lijst zal ik aanvullen op het moment dat ik bewijzen kan dat ik bij een zeker album in slaap gevallen ben. Read more – ‘De beste ambient om bij in slaap te vallen’.
Eerste scan: The Mars Volta, Brad Mehldau, Rinneradio, Kurt Rosenwinkel (2 maal!), Vijay Iyer, Ernst Reijseger (met uitheemse muzikanten), Matthew Herbert, Zuco 103, Trilok Gurtu (met Dave Holland) en natuurlijk de in het vorige decennium hippe Afro-Cuban All Stars en Ibrahim Ferrer in de vermaledijde Statenhal. Een schouderklop voor de organisatie die het heeft aangedurfd [...] Read more – ‘Wat komt er allemaal op North Sea Jazz 2005?’.
Rob Stenders komt tijd tekort en start maandag zijn internetradiostation KX Radio, samen met een aantal bevriende dj’s. Nu nog nonstop (alhoewel), net zoals vroeger toen hij Kink FM aan het opstarten was. Ik word er al helemaal wee van. Read more – ‘KX Radio’.
Wat komt er toch weer ontzettend veel goede muziek uit de laatste tijd. Na Bloc Party is er nu Maxïmo Park. Hiermee verbleekt Franz Ferdinand tot een ouderwetsche hype. Read more – ‘white boy funk’.
Op high rotation met het warme weer. Dé soundtrack voor overal op je mp3-speler en voor het balkon wanneer de zon schijnt. Bebo and Cigala, een Cubaan en een Spanjaard die samen een fantastische fusie brengen van Cubaanse piano en flamenco. Hun album Lagrimas Negras is een aanrader. Read more – ‘lagrimas negras’.
Mijn laatste twee muzikale ontdekkingen zijn David Gould en Matisyahu. Eerstgenoemde bracht een dubalbum uit op het Tzadik-label van John Zorn. Laatstgenoemde is een orthodoxe jood die als een razende hippie de boodschap van vrede predikt. Staat ook wel bekend als “The Hasidic Reggae Superstar”. Zeer koosjer allemaal. Read more – ‘reggae is koosjer’.
Het lijkt nog zover weg, maar schrijf het maar al wel reeds in de agenda’s, jongelui! Op 29 mei aanstaande spelen de Angels of Light van Michael Gira in het Paard van Troje in Den Haag. Read more – ‘angels of light doen Den Haag’.
Een speciale U2 versus Negativland-editie van de iPod. Dat is natuurlijk vragen om problemen. Wel erg retro. c u l t u r e k i t c h e n: iPod U2 Negativland = Apple’s wrath Read more – ‘iPod, U2 & Negativland’.
Samenvatting: Koop deze plaat! Reeds weken is het debuut van de Schotse kunstenaars van Franz Ferdinand een terugkerend fenomeen op mijn mobiele audioapparaat. Een gitaarband die de beste dansplaat van het jaar maakt, kan dat? Jazeker! Naar eigen zeggen luistert de band veel naar dansmuziek en haalt daar tevens veel inspiratie uit. Dat is te [...] Read more – ‘Franz Ferdinand – Franz Ferdinand’.
We blijven aandacht schenken aan de kunst van het bootleggen. Hier is beatmixed, een weblog gewijd aan dit thema. Hier legt DJ Danger Mouse uit hoe hij op het idee kwam om Jay Z te mixen met de Beatles voor zijn Grey Album. En hier is London Booted, een eerbetoon aan The Clash. Mijn harde [...] Read more – ‘beatmixed’.
Na een jaar lang op het obsessieve af alles gehoord te hebben wat er uit kwam in het “electrotrash”-genre, heb ik er nu helemaal genoeg van. Ik ken de technische truukjes inmiddels, de 80s synths, de gruizige gitaartjes en de gedrogeerde schreeuwvocalen. Nog steeds lekker, maar ik heb er gewoon te veel van gesnoept. Nu. [...] Read more – ‘Scissor Sisters – Scissor Sisters’.
De Chicks on Speed zijn terug!! En we zijn gewaarschuwd want in de eerste songs klinkt het “We don’t play guitars!” met een gastvocaal van Peaches, die andere brutale meid die wél gitaar speelt. Met 99 Cents hebben de Chicks on Speed een gevarieerd album afgeleverd. De teksten zijn nog steeds maatschappijkritisch en feministisch. “Exploit [...] Read more – ‘Chicks on Speed – 99 Cents’.
Geluidskunstenaar Dave Krooshof (uit Den Haag) heeft een intrigerende site vol met interessant lees- en luistervoer over geluid, muziek, technologie en ervaring. Read more – ‘dave krooshof’.
Net gehoord, deze curieuze versie van De Internationale door het pseudo-neomarxistische Maxx Klaxon, in het post-apocalyptische radioprogramma XTRMNTR van Edwin Brienen. Drie uur lang verschillende versies van de Internationale horen? Dat kan! Read more – ‘unite all workers’.
The Rapture is een band uit NYC die op hun nieuwe album Echoes een aantrekkelijke mix laat horen van melancholieke gitaarsongs en dansbare pop. Het ene moment denk je je in een hippe discotheek te bevinden, het andere moment sta je met een biertje in een donker jeugdhonk. The Rapture klinkt bij vlagen als The [...] Read more – ‘The Rapture – Echoes’.
Sigue Sigue Sputnik is een band waar je in de 80er jaren nog niet dood naast gevonden wilde worden. Alles wat fout was in deze tijd verenigden ze in zich: foute kapsels, foute kleding, foute makeup, foute danspasjes, foute drumcomputers, foute rockgitaren, foute teksten etc… Het publiek dat Duran Duran, Modern Talking, Billy Idol en [...] Read more – ‘Sigue Sigue Sputnik – Ultra Real’.
Briljant! Bij Movie Grooves kun je een uitputtend overzicht vinden van de meest opwindende en ranzige filmmuziek uit de 60er en 70er jaren. En je kunt ze nog bestellen ook! Read more – ‘moviegrooves’.
Electroclash is so sassy!… welke site een onderdeel is van een groter geheel dat over het electrogenre gaat. Vette links! Read more – ‘Electroclash is so sassy’.
Interessant interview met Pauline Oliveros op Disquiet.com. En een overzicht van haar carriere op AllAboutJazz.com. De thuisbasis van Pauline Oliveros is Deep Listening. Read more – ‘Pauline Oliveros’.
Even een rondje bastardpopping dan wel bootlegging: Culture de luxe, Ultra396, Boot106, boomtschak en natuurlijk de enige echte dsico!! Download je suf! Read more – ‘bastard pop’.
Wie het briljante nummer van Donna Summer op de mp3voor12-compilatie kon waarderen, is vast ook erg blij met deze Donna Summer mp3′s. Read more – ‘donna summer downloads’.
Op 7 juni 2003 vindt in het Korzo Theater het STATE-X FESTIVAL plaats. Met onder meer en onder andere een optreden van Legowelt en Orgue Electronique, met een heus ballet! Deze voorstelling heet Siegfried 3000 en is volgens de makers een mengeling van Wagner en Conan the Barbarian. Meer informatie en een interview over dit [...] Read more – ‘state-x festival’.
Dit is de keten van alle cover songs die beginnen met The Mercy Seat van Nick Cave. Meer van dit soort geintjes op The Covers Project. Read more – ‘the covers project’.
)toon)4 | 2003 oftewel het Toonfestival, “festival van geluid en beeld met elektronica als grondslag” vindt plaats in Haarlem van 23 tot 27 april 2003. Gaat dat zien! Optredens van Bola, V/Vm, Pan Sonic en andere geluidskunstenaars. Speciale gast is Alan Vega van Suicide, die niet alleen solo optreedt maar ook met band. Read more – ‘toonfestival in haarlem’.
Wie had dat verwacht van de band die principieel in mono opneemt en het liefst ook alles op LP had laten uitkomen. Hier is de officiele site van ‘s werelds beste sixtiespunk/garagerock combo: Dead Moon! Binnenkort ook weer bij u in de buurt! Read more – ‘official dead moon site’.
De Am*dam Klezmer Band komt naar u toe deze zomer, samen met Bob Fosko! Om erin te komen hier alvast de tekst van hun klassieker De chassid in Amsterdam: Ik hou heel veel van koffie, drink de sjabbes wijn, eet gefilte fisj, maar nooit eet ik geen zwijn, ga dan naar de markt, haal kip [...] Read more – ‘amsterdam klezmer band’.
De avond begint met een rustig biertje in het aftandse kraakpand aan de Zuidwal, dat associaties oproept met mijn studentenhuis Wuivend Gras, maar dan erger. Sinds enige maanden vindt hier het evenement “Den Haag ruist” plaats, een podium biedend voor geluidskunst en soundscapes. Na ons eerste biertje vraagt een vriendelijke dreadlock onze aandacht voor het [...] Read more – ‘Den Haag Ruist #7’.
Oude bootlegsites afgestoft: Base 58 (onlangs heringericht), Dsico en Osymyso. Ook de broertjes van Soulwax zijn nog immer actief als 2 many djs. Read more – ‘bootlegging into 2003’.
De hype van 2002 was ongetwijfeld die rond bastard pop. Gary Numan verwierf postroeme faam met zijn Are friends electric?-synths op de versie van de Sugababes. Hype? Jazeker, want het fenomeen was onder de naam bootlegging al langere tijd populair bij eclectische muziekfanaten. Verwant aan het knip- en plakwerk van de bootleggers is de opmars [...] Read more – ‘electroclash’.
Mensen die mijn recensies kennen weten dat ik een voorliefde heb voor atmosferische muziek. Met Davka, een gezelschap uit San Fransisco, heb ik er weer een te pakken. Davka brengt haar platen uit op het Tzadik-label van John Zorn en dan weet de goede verstaander genoeg: klezmer, maar dan anders. Davka weet de jiddisje volksmuziek [...] Read more – ‘Davka – Judith’.
Vriend en vijand zijn het hierover eens: het debuutalbum van Spinvis behoort tot de beste platen van de afgelopen jaren. Nederlandstalig, onorthodox, electronisch en een goede beheersing van het schrijversambacht, Spinvis heeft het allemaal in zich. Belangrijk bij Spinvis zijn de teksten: schijnbaar willekeurige observaties uit het dagelijks leven, die bij herhaaldelijke beluistering herkenbaarheid oproepen. [...] Read more – ‘Spinvis – Spinvis’.
Een van de beste platen van het afgelopen jaar is gemaakt door het Amerikaanse poprockkwartet Mercury Rev. Ze maken op hun CD “All is dream” liedjes die bijna naief zijn in hun eenvoud. Couplet, refrein, couplet etc. De melodieen zijn echter wonderschoon; de arrangementen afwisselend (licht) bombastisch en ingetogen. De teksten handelen over puur menselijke [...] Read more – ‘Mercury Rev – All is Dream’.
Iron Avantgarde begint met duistere klanken die doen denken aan het einde van een zojuist uitgevochten oorlog. Duitse strijdmarsen mengen zich in het beeld, waarna een Duitse stem oproept tot het luiden van de klokken voor de gevallenen. Kerkklokken bedekt met lagen gitaarnoise beantwoorden deze oproep. Wat volgt is een moeizame tocht door zompige loopgraven [...] Read more – ‘Kreuzweg Ost – Iron avantgarde’.
Na de grote hit Connected is er weinig meer vernomen van de Stereo MC’s. Naar verluidt is de vocalist van het duo bezig geweest met het aanpakken van zijn drugsverslaving. Dat lijkt op het eerste gehoor niet echt goed gelukt want de nieuwe plaat is bedwelmender dan ooit. De funky laidback hiphop waarop het duo [...] Read more – ‘Stereo MC’s – Deep Down and Dirty’.
Soms stuit je op een album dat je een paar dagen aan niets anders doet denken. In tijden als deze een bijna onmogelijke opgave, maar met Talk Talk lukt het. Bijna dan. Talk Talk neemt je mee in een reis door een landschap dat zich het best laat omschrijven als een stukje Paradijs (Eden), waarbij [...] Read more – ‘Talk Talk – Spirit of Eden’.
Het nieuwe album van Nick Cave is een voortzetting van de persoonlijke en introverte sfeer van zijn vorige album (The boatman’s call) maar qua instrumentatie een stuk uitbundiger. Prominent in het geluidsbeeld, naast de piano en stem van Cave zelf, is de van alcohol doordrenkte soloviool van Warren Ellis (afkomstig van The Dirty Three) en [...] Read more – ‘Nick Cave – No more shall we part’.
Een gewaagde keuze om juist dit album te recenseren, aangezien de meningen van de trouwe fans nogal uiteen lopen. Persoonlijk vind ik Kid A een gedurfd album van een band die bewijst dat je ook rock’n'roll kunt zijn zonder hotelkamers in de fik te steken. Wat hoor je op dit album? Weinig gitaren, wel een [...] Read more – ‘Radiohead – Kid A’.
